Welkom op de website van Willemijn & Paul. Dit is al een wat oudere bruiloftsite, Willemijn en Paul zijn namelijk al 815 dagen getrouwd, maar kijk nog gerust rond op deze website. Ben je Willemijn of Paul? Log dan in op jullie websitebeheer en bestel jullie bruiloftsite op CD als een blijvende herinnering of kies er voor om jullie website op te heffen. Bent u als bezoeker op zoek naar trouwinformatie? Kijk dan eens in de trouwgids op deze bruiloftsite. Wil je zelf een bruiloftsite? Via www.onzebruiloftsite.nl kan je jullie gratis aanmelden.


Huwelijk Willemijn & Paul

Home
Ons verhaal
Ons Willemijn
Ons Paul
Onze Ceremoniemeester
I do and I don'ts
Programma van DE dag!
Bucket list - Tafel
Trouw en Feest Locatie
The ceremonie after movie...
Arie & Gonnie the Movie
Jos & Marianne the Movie
Martien & Marian the Movie
Fotoboeken
Hotel Hampshire
Camping Landgoed Barendonk
Taxi
RSVP
Kadotip.
Gastenboek
Quiz
Nieuws
Leuke Filmpjes van...?
Trouwgids


 Inloggen  


bezoekers: 25813
pagina's bekeken: 77769
www.onzebruiloftsite.nl




Ons Paul

Paul Baby

Paul, Brilsmurf,  Pauluzzz de Bozkabouter, Pauwke, en Poppeltje…
(PoppeltjedeGoeiste).

Dat zijn mijn bijnamen die ik heb gekregen in mijn prachtige Brabant, ’t enige echte Brabant, ’t Brabant van de Peel en de Kempen en de Meijerij, daar waar mijn wieg heeft gestaan, daar waar iedereen elkaar gewoon echt kent en bij de voornaam noemt. Paul 2e zoon van Arie en Gonnie van de Frietkraam van Nolda en Piet Baal, kleinste broerke van Mat (Martien) en Ardi Kuijpers uut  Mill, daar waar ik ben gevormd, waar mijn weerbarstige karakter is bepaald en daar waar ik de mooiste taal van de wereld… ’t Mills leerde spreken en nog steeds doe. De taal die in vele liederen en met respect wordt geroemd… “en met zonder jas, stap ik naar buiten" en ja, in Mill "rijden we aan" (als we wegrijden) en dan komen we altijd op zondag langs Gradje van Hees OP gereje. De Millse taal spreek je vloeiend als je een echte Millse voor je hebt, en dat gaat gewoon vanzelf….Mill, daar waar ik mijn leven werkelijk heb beleefd…

Paul, onze Paul zo werd ik genoemd door mijn lieve ouders, ik heb gruwelijk veel geluk gehad want van alle ouders in de wereld heb ik de beste gekregen, Nee echt!
Paulus, Cornelis, Theodora klinkt als een middeleeuwse vloek die ze uitschreeuwden toen ik op de Marijkestraat nr. 1 in Mill werd geboren op 1 mei 1969, op de verjaardag van mijn zus Ardi notabene! Of we tweelingen zijn? Nee hoor, we schelen 4 jaar in leeftijd. Feit is dat 9 maanden voordat we geboren werden ‘t Millse Kermis was…wat mijn eeuwige liefde voor Kermissen wellicht verklaart…of verklaart dat ik misschien wel een echte traveller ben en daarom nooit lang op één plek blijf…
(Mill-Gennep-Breda-Venhorst-Uden-Zundert-Achtmaal-Raamsdonksveer…?...? enz. etc.)

Brilsmurf zo werd ik genoemd vanaf de eerste klas lagere school. Al van jongs af aan probeerde ik de boel te bedotten, achteraf bleek ik daar aardig goed in te zijn… maar ja wie houdt wie voor de gek?
Vanaf de kleuterschool zag ik voor geen meter, ’t duurde echter tot de 3e klas lagere school voordat de leraressen en ons Ma door hadden dat ik elk jaar van achterin de klas, zuutjes aan naar de voorste rijen in de klas verhuisde om te ontdekken wat er nou eigenlijk al die jaren op het schoolbord werd geschreven…ik ben ook nog heel even (heel even) keeper geweest bij voetbalvereniging Juliana…maar dat was geen succes…met name voor hun.
Maar dat is niet waarom ik “brilsmurf” werd genoemd, dat kwam pas veel later toen ik zo’n jaartje of 7 was… ik kreeg namelijk zo’n rond uilebrilletje met van die dikke sjempotglazen… en daar werd ik natuurlijk behoorlijk om uit gelachen (pesten bestond in mijn tijd nog niet, dat was toen nog een kaartspelletje) en terwijl mijn “Juliana vriendjes” voetbalplaatjes spaarden… verzamelde ik smurfen, jahaa smurfen de echte! Ik heb ze nu nog!!! (trots) en op een mooie dag… zo’n beetje zo’n dag als vandaag… lag er in de winkel… jawel… in mijn maat (en dat is al een geluk in Mill) een felgeel t-shirt met daarop een prachtige blauwe BRILSMURF!!! WTF!!! Je gelooft ’t niet hé! Nee echt! Sindsdien droeg ik 5 schooldagen per week dat t-shirt! Mijn statement of I don’t give flying F….eeeuhm SMURF!

Pauluzzz de Bozkabouter zo werd ik vaak genoemd door ooms en tantes en eigenlijk door iedereen vanaf de 6e klas tot… ik geloof niet dat dat komt door de toen populaire kinderserie Paulus de Boskabouter, met Eucalypta, Oehoeboeroe en Gregorius (wie kent deze helden niet…), nee het komt zeker en vast doordat Mill uit 3 delen bestaat… Plan West, klinkt als een slecht plan en dat proberen we te ontkennen… Mill Centrum, daar waar ik ben geboren en getogen ben…is wel okay....
En dan heb je nog buitengebied Mill, van de Wollenberg tot aan de Kuilen en van Berendsbos tot aan Tongelaar en andere exotische werelddelen… Daar had ik eigenlijk geboren moeten worden, daar voelde ik mij nml. het meeste thuis juist daar, in de uitgestrekte vrijheid… bij de zwemplassen van de Kuulen, in de bossen van Berendsbos en op Landgoed Tongelaar.
Bij de Kuulen, spelen in de modder en vuurtje stoken, bij de Kuulen waanden we ons altijd veilig want daar kon je altijd ontsnappen als de politie zou komen (niet dat deze wisten waar we woonden, en vaak eerder bij ons ma aan de keukentafel zaten voordat ik thuis was), in het Berendsbos waar je heerlijk kon crossen en de prachtigste hutten kon bouwen en uiteraard bij Kasteel Tongelaar toen nog een ruïne waar ik als kind in de zomer door de lage waterstand van de slotgracht door de rioolschachten naar boven klom om het kasteel te veroveren… man man man hoeveel kan je van een vrouw houden als ze op een kale maandagochtend zegt “hey Bozkabouterd” waarom trouwen we niet op Kasteel Tongelaar in Mill (echte liefde bestaat dus echt wel).

Pauwke, tja Pauwke… ik heb dus ook nog een echte Limburgs uitstapke van een jaartje of zes gemaakt…een mooie tijd, niet onbelangrijk… na de tragische dood van mijn broer (ons Mat) ontvluchtte ik de werkelijkheid. Een goede keuze bleek achteraf en ging ik studeren in Breda (NHTV) en werken en wonen in het Limburgse Gennep…Overnieuw! Alles! Nieuwe opleiding, nieuw werk, nieuwe vrienden.
Een schone lei terwijl de oude niet eens vies was… en gelukkig maar. Het was een mooie Limburgse tijd, ik betrap mezelf vaak met een grote grijns op m’n snoet als ik aan Gennep, Hotel de Kroon, de limburgse maedjes en dat we met de opgevoerde brommer over de snelweg A73 scheurden om eerder tuus te komme, de zusters van Maria Roepaan of de Genneper bierfeesten denk…
Maar het waren mijn vrienden uit Mill die mij door de vaak eenzame greep van de Limburgers sleepten…moi volk die Limburgers, maar ge bent unne Limburger of ge bent da nie… ge kant da ok nie worre eej… Limburger bende of da bende nie…
en ik ben da dus nie!
Nu nie, morgen nie en never nooit nie! Ik ben unne Millse, van Arie en Gonnie, van de ronde Frietkraam van Nolda en Piet Baal.

Poppeltje, zo wordt ik het meeste genoemd, ik heb deze bijnaam gekregen toen ik in militaire dienst moest en er 3 Paulen in ons regiment zaten (Huzaren van Boreel). Na mijn diensttijd ging ik wonen in Uden en werken bij Golfclub De Hooge Vorssel in Nistelrode, lange uren en één week bestond daar vaak uit 16 dagen, ik dacht vaak, wat ik hier allemaal moet doen dat kan ik ook voor mezelf doen, dus begon ik ook voor mezelf en nam ik in Venhorst Cafetaria de Sax en Restaurant de Bariton over. Na 8 goede jaren in het ietwat saaie Venhorst leerde ik ondertussen een nieuwe vlam uit Zundert kennen… in het begin was het nog maar een waakvlammetje, beiden hadden we immers ons leven prima op orde en waren daar voorzichtig op… maar na een ruim jaar, elke dag 110 km heen en 110 km terug rijden, werden we het beu en ik had tijdens onze 1e date al eens gezegd dat ik voor m’n 40e kinderen van haar wilde (kan maar gelijk duidelijk zijn toch?) en toen we eindelijk bevallen waren van onze 1e zoon Martijn kocht ik midden in de bossen op landgoed Wallsteijn de alom bekende Herberg ’t Pannehuske.
De bedoeling was dat ik tijdens het Pannenkoeken bakken en trappistjes inschenken ook voor onze Martijn zou zorgen… Ik had blijkbaar ergens nog tijd over, want al snel zat onze Thomas in de oven bij ons Willemijn.
Duzzz ineens hadden we 2 kids, een vrouw die wethouder was, en een Herberg met 300 zitplaatsen die met mooi weer met gemak meerdere malen per dag vol liep. Druk? Ja echt wel! Te druk en daardoor ging er wel eens wat mis…dat erkende ik dan ook wel en compenseerde dat vaak met “sorry neemt er maar ene van mij en ene van de wethouder” ik zal de volgende keer echt wat beter opletten. En hier kreeg ik  “de Goeiste" achter munne bijnaam “Poppeltje de Goeiste”. Maar op een avond kwam Willemijn eens laat thuis en zei schenk eens een wijntje in want ik denk dat ik Burgemeester van Geertruidenberg ga worden… we hebben daar even heel hard om gelachen…dat kon daar gerust want we woonden daar helemaal alleen in 't bos… totdat we beseften dat een Burgemeester altijd in de stad moet wonen waar het ambt uitgevoerd wordt… Het lachen verging ons even. Maar omdat ik mijn dingetje al een keer in Venhorst had gedaan en Willemijn graag ook haar dingetje wilde doen besloten we dat als ze inderdaad Burgemeester zou worden ik de Herberg zou verkopen en met haar zou meegaan…
...tja nu wonen we dus in Raamsdonksveer….en is mijn bijnaam niet meer Poppeltje…

…maar MIJNHEER van HEES!!!   Aaaaaargh!!!

(of nog erger) Hé U bent toch de man van onze Burgemeester Willemijn?)
(niks van jullie bij Nondeju…ze is van mij ja)!

in ieder geval...leuk dat je op onze bruiloftsite rondsnuffelt! Kijk ook even bij de kwis! Op de bruiloft wordt de winnaar bekend gemaakt en deze krijgt uiteraard een gave prijs!